INTRODUCTION: Acute biliary pancreatitis (ABP) and acute cholangitis can present with overlapping clinical features due to shared etiologic mechanisms. This study aimed to evaluate the clinical validity and potential overdiagnosis effect of the Tokyo 2018 Guideline (TG18) acute cholangitis criteria in patients diagnosed with ABP.
METHODS: A total of 115 adult patients hospitalized with a diagnosis of ABP were retrospectively analyzed. According to the TG18 criteria, the patients were split into three groups: no cholangitis (n=14), probable cholangitis (n=60), and definite cholangitis (n=41). The groups were compared with regard to demographic data, laboratory measurements, imaging results (CT, MRCP, ERCP), clinical scores (SIRS, BISAP, APACHE), and therapeutic outcomes.
RESULTS: In the definite cholangitis group, age, frequency of jaundice, total and direct bilirubin at admission, CRP, and WBC levels were significantly higher, while lipase levels were significantly lower relative to other groups. SIRS, BISAP, and APACHE scores were proportional to cholangitis severity. Cholangitis, common bile duct dilation, and choledocholithiasis were significantly more common in the definite cholangitis group, and this group received ERCP intervention at a significantly higher frequency (78.05%) compared to the other groups. Notably, 87.83% of ABP patients were classified as suspected or definite cholangitis according to TG18 criteria.
DISCUSSION AND CONCLUSION: TG18 criteria provide a high rate of cholangitis diagnosis in ABP patients, which may cause overdiagnosis. Cholestasis and inflammatory findings in the natural course of ABP can meet TG18 criteria, which may lead to unnecessary antibiotic use and misguide early ERCP decisions.
Keywords: acute biliary pancreatitis, acute cholangitis, Tokyo 2018 Guideline, TG18, overdiagnosis, endoscopic retrograde cholangiopancreatography, cholestasis
GİRİŞ ve AMAÇ: Akut biliyer pankreatit (ABP) ve akut kolanjit, ortak etiyolojik mekanizmalar nedeniyle sıklıkla benzer klinik bulgularla seyretmektedir. Bu çalışmada, ABP tanılı hastalarda Tokyo 2018 Kılavuzu (TG18) akut kolanjit tanı kriterlerinin klinik geçerliliğini ve olası aşırı tanı etkisini değerlendirmek amaçlanmıştır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: ABP tanısıyla yatırılarak izlenen 115 erişkin hasta retrospektif olarak incelendi. TG18 kriterlerine göre hastalar üç gruba ayrıldı: kolanjit yok (n=14), olası kolanjit (n=60) ve kesin kolanjit (n=41). Gruplar demografik özellikler, laboratuvar parametreleri, görüntüleme bulguları (BT, MRKP, ERKP), klinik skorlar (SIRS, BISAP, APACHE II) ve tedavi sonuçları açısından karşılaştırıldı.
BULGULAR: Kesin kolanjit grubunda yaş, sarılık sıklığı, giriş total ve direkt bilirübin, CRP ve lökosit düzeyleri anlamlı olarak daha yüksek, lipaz düzeyleri ise daha düşük saptandı. SIRS, BISAP ve APACHE II skorları kolanjit şiddetiyle paralel artış gösterdi. Kesin kolanjit grubunda kolanjit, koledok dilatasyonu ve koledokolitiazis sıklığı ile ERKP uygulanma oranı (yaklaşık %78) diğer gruplara göre belirgin olarak yüksekti. Buna karşın, ERKP’de saptanan taş, çamur ve dilatasyon gibi endoskopik bulgular gruplar arasında benzerdi. TG18 kriterleri uygulandığında, ABP hastalarının %87,83’ü olası veya kesin kolanjit olarak sınıflandırıldı.
TARTIŞMA ve SONUÇ: TG18 kriterleri, ABP hastalarında akut kolanjit tanısını çok yüksek oranda destekleyerek anlamlı düzeyde aşırı tanıya yol açma potansiyeli taşımaktadır. ABP’nin doğal seyrinde görülen kolestaz ve inflamatuar yanıt, bakteriyel kolanjit olmaksızın TG18 kriterlerini karşılayarak gereksiz antibiyotik kullanımına ve erken ERKP kararlarının hatalı yönlendirilmesine neden olabilir. Bu nedenle, TG18 kriterlerinin ABP popülasyonunda yorumlanmasında klinik bağlam ve görüntüleme bulguları ile birlikte daha seçici ve eleştirel bir yaklaşım gereklidir.
Anahtar Kelimeler: akut biliyer pankreatit, akut kolanjit, Tokyo 2018 Kılavuzu, TG18, aşırı tanı, endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi, kolestaz.